Θεατρικές Παραγωγές

ARIZONA | Θέατρο Σταθμός 26/04/22 & Θέατρο Αριστοτέλειον 11/04/22

Συγγραφέας: Juan Carlos Rubio Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Λουβάρη Φασόη Σκηνικό: Νίκος Δεντάκης Κοστούμια: Χρήστος Παρασκευόπουλος, Τόνια Πλατσά Μουσική: Γιώργος Μυζήθρας Φώτα: Αποστόλης Κουτσιανικούλης Bίντεο: Αποστόλης Κουτσιανικούλης Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου Εκτέλεση παραγωγής: Κατερίνα Γεωργουδάκη Παραγωγή: Dinos Film Παίζουν: Σταύρος Καραγιάννης, Νικολέτα Παπαδοπούλου

Στον ασύρματο ακούγονται οι φωνές των Αλμπέρτο Φάις, Μιχάλη Οικονόμου, Κωνσταντίνου Γαβαλά, Κυριάκου Σαλή, Κατερίνας Λούβαρη Φασόη και των μαθητών και μαθητριών των Δραματικών Σχολών της Αγίας Βαρβάρας και του Πειραϊκού Συνδέσμου.

Βρισκόμαστε στην καυτή έρημο της Αριζόνα. Ένας μοναχικός κάκτος, σπάει το μονόχρωμο της κατάλευκης άμμου. Στην σκηνή μπαίνουν η Μάργκαρετ και ο Τζώρτζ. Είναι ντυμένοι με ρούχα καλοκαιρινών διακοπών και φέρουν εξοπλισμό υπαίθριας κατασκήνωσης. Το ζευγάρι στήνει τη σκηνή, ανοίγει τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες του. Το ραδιοφωνάκι τους είναι συντονισμένο με έναν σταθμό που παίζει τον εθνικό ύμνο, κλασσικές αμερικανικές επιτυχίες και συχνές ανακοινώσεις για το πρόγραμμα εθελοντικής προστασίας των συνόρων. Η Μάργκαρετ φέρνει τις μπύρες, την πουτίγκα, φροντίζει τον σύζυγό της, διαβάζει το περιοδικό της, ποτίζει τον κάκτο. Ο Τζώρτζ με το όπλο παρά πόδας, επικοινωνεί μέσω ασυρμάτου με άλλους φύλακες της συνοριακής γραμμής, ανταλλάσουν πληροφορίες, ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλο.
Όσο περνάει η ώρα, η θερμοκρασία ανεβαίνει και η καυτή άμμος γίνεται αφόρητη· τα ερωτήματα, που θέτει η Μάργκαρετ, δημιουργούν όλο και μεγαλύτερη ένταση· η αίσθηση του κινδύνου οξύνεται· η αγωνία, η ενοχή και αίσθηση ματαιότητας, θολώνουν το μυαλό· ο Τζώρτζ φτάνει να βλέπει στο πρόσωπο της αγαπημένης του γυναίκας έναν δόλιο εχθρό. Το γεγονός της εσκεμμένης δηλητηρίασης δεκάδων μεταναστών συντρίβει ολοκληρωτικά τον εύθραυστο άξονα της ζωής της Μάργκαρετ και του Τζώρτζ και ο θάνατός τους έρχεται ως πράξη απελπισίας, αλλά ταυτόχρονα και λύτρωσης. Το έργο τελειώνει με την άφιξη του παιδιού. Πέρασε τον φράκτη, δεν ήπιε από το μολυσμένο νερό, αλλά έμεινε μόνο του. Ένα μικρό παιδί, μονάχο, στην χώρα των ευκαιριών, της δοξαστής και δοξασμένης αστερόεσσας.

Δυο Θεοί | Θέατρο Ροές 05/11/18 & Θέατρο Αριστοτέλειον 21/01/19

Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης Κοστούμια: Ιφιγένεια Νταουντάκη Σκηνικά: Νίκος Δεντάκης Κινησιολογία: Σεσίλ Μικρούτσικου Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης Επιμέλεια μουσικής: Νέστορας Κοψιδάς Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου Διεύθυνση παραγωγής: Σοφία Παπαδοπούλου Επικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπόλα Παίζουν: Σταύρος Σβήγκος, Ορέστης Τζιόβας, Σωκράτης Πατσίκας, Παύλος Παυλίδης Νικολέτα Παπαδοπούλου *Το έργο κυκλοφορεί από τις Eκδόσεις Καστανιώτη.

Βρισκόμαστε στο μέλλον, μάλλον όχι στο πολύ μακρινό. Ο Πάτρικ και ο Μιγκέλ είναι εδώ και δέκα χρόνια έγκλειστοι σ’ ένα κέντρο αποτοξίνωσης για άτομα εθισμένα στους υπολογιστές και στο διαδίκτυο. Η ζωή τους κυλάει βαρετά και χωρίς απολαύσεις, μέχρι τη στιγμή που μαθαίνουν πως πρόκειται να ξεσπάσει πυρηνικός πόλεμος ανάμεσα στα δύο υπερ-κράτη του κόσμου: την Αμερική και την Ευρασία. Τώρα –λίγο πριν από την ολική καταστροφή–, σκοπός τους γίνεται η καταγραφή της Ιστορίας, η καταγραφή των σημαντικότερων στιγμών και επιτευγμάτων της Ανθρωπότητας, προκειμένου να τα χρησιμοποιήσουν οι κοινωνίες που θα δημιουργηθούν τις επόμενες χιλιετίες. Έτσι, ξεθάβουν τον κρυμμένο υπολογιστή τους και αρχίζουν το θεάρεστο έργο τους. Σ’ αυτές τις τελευταίες μέρες του κόσμου, ο Πάτρικ και ο Μιγκέλ θα καταγράψουν και θα παραχαράξουν την Ιστορία, θα μεταμορφώσουν τους τροφίμους του Ιδρύματος σε εξέχουσες προσωπικότητες και μεγάλους δημιουργούς, θα ξαναβρούν τη χαρά της ζωής, θα μεταλλαχθούν και τελικά θα γίνουν Δύο Θεοί!

Λίλια | Θέατρο Μελίνα Μερκούρη 02/11/17

Οργάνωση Παραγωγής: Σοφία Παπαδοπούλου Σκηνοθεσία: Χάρης Ευστρατίου Σκηνογράφος/ Ενδυματολόγος: Μαγδαληνή Σίγα Βοηθός σκηνογράφου: Εύη Μποκοβού, Χριστίνα Δαδινού Κίνηση/ Χορογραφίες: Κίττυ Μαργαρίτη Μουσική Επιμέλεια:Χάρης Ευστρατίου, Νίκος Βατικιωτης Παίζουν: Νίκος Τσολερίδης Νικολέτα Παπαδόπουλου Νίκος Βατικιώτης Δημήτρης Κρίκος Κίττυ Μαργαρίτη/ Αντζέλικα Αρουτιούνοβα Ιωάννα Γεωργαντά

Ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Ρώσους ποιητές. Η Λίλια Μπρίκ υπήρξε για εκείνον πηγή έρωτα αλλά και συμφοράς. Ο Όσιπ Μπρικ υπήρξε στήριγμά του. Το ερωτικό κοκτέιλ των τριών, έξω από συμβάσεις, μέχρι και σήμερα είναι αξιομνημόνευτο. Ο Μαγιακόφσκι είναι σήμερα η φωνή που περιγράφει αυτά που υπάρχουν και δεν φαίνονται. Βέβαια, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκομμένος από το πολιτικό περιβάλλον της εποχής του καθώς επίσης και το στενότερο “οικογενειακό “ του περιβάλλον. Η ποικιλόμορφη, ερωτική, ποιητική, εξω-συμβατική σχέση του με την Λίλια και τον Όσιπ Μπρικ υπήρξε πεδίο κρίσεων και κατακρίσεων από τους σύγχρονούς του αλλά και τους μετέπειτα μελετητές τους έργου του. Η Λίλια υπήρξε Μούσα και «κατάρα» του, υπήρξε «έρωτας» και «καταδίκη» του. Ο ίδιος υπήρξε έμπνευση για μια ολόκληρη Επανάσταση. Οι επαναστάσεις όμως άλλοτε είναι μαζικές και άλλοτε μέσα στα μάτια του καθενός ξεχωριστά. Ποιος βλέπει και ποιος «βλέπει», τι είναι πραγματικότητα και τι όχι, πού μπορεί κανείς να κρυφτεί από τα αδιέξοδά του; Εκεί που ο έρωτας οδηγεί στην απόγνωση, εκεί που το μυαλό επιλέγει τον θάνατο, εκεί που το πάθος φέρνει αδιέξοδα˙ εκεί είναι που οι λέξεις γίνονται ποίηση. «Αγαπημένο Λίλικ, Πού αγαπήθηκες, απάντησέ μου, πού;» ~Χάρης Ευστρατίου

Πάρε τη γάτα απ’ το κεφάλι μου | Θέατρο Blackbox 05/02/16

Σκηνοθεσία: Παύλος Δανελάτος Σκηνογράφος/ενδυματολόγος: Λευκή Χαρίτου Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Λαφτσίδου Χορογραφία Πέτρου: Ιωάννα Μήτσικα Επιμέλεια μαλλιών/μακιγιάζ: Γεωργία Κόνιαρη Υπεύθυνος παραγωγής: Σοφία Παπαδοπούλου Παίζουν: Νίκος Κουνέλης, Νικολέτα Παπαδοπούλου. Πανελλήνια πρεμιέρα της κωμωδίας του Μιχαήλ Άνθη.

Η ιστορία του Πέτρου και της Αγγέλας ένα χρόνο μετά το διαζύγιο. Εκείνος συγγραφέας, θαυμαστής του Παλαμά, συγκατοικεί με τον Ηρακλή τον παπαγάλο του. Εκείνη ηθοποιός, συγκατοικεί με τη Νατάσα τη χήνα, ένα ιγκουάνα, δύο κουνέλια και πολλά πολλά γατιά! Θυμός, θλίψη, ξέσπασμα, συναισθηματική ανεπάρκεια εκφράζεται από τους δύο ήρωες μέσα από κωμικές καταστάσεις. Θα καταφέρουν να κάνουν μια νέα αρχή μαζί ή θα μείνουν μόνοι παρέα με τον εγωισμό;

Κομμένη Μαγιονέζα | Θέατρο Σοφούλη 31/10/14

Σκηνοθεσία: Παπαδοπούλου Νικολέτα Επιμέλεια κίνησης: Γιαννιού Ελένη Βοηθός σκηνοθέτη: Δαρνάκης Μιχάλης Επιμέλεια μουσικής: Παπαδοπούλου Νικολέτα Σκηνογράφος – Ενδυματολόγος: Σακελλαρίου Χρύσα Παίζουν: Κλωντήρας Νικόλας, Κρίκος Δημήτρης, Λαφτσίδου Μαρία, Ναλμπάντη Κατερίνα, Παπαδοπούλου Νικολέτα

Η συνταγή είναι απλή. Μια καθηγήτρια Πανεπιστημίου και ένας συγγραφέας. Ένας πλούσιος και η σύζυγός του. Μια γιατρός. Ένας καναπές. Ένας φασιανός. Ανακατεύουμε και οι ζωές τους γίνονται άνω κάτω. Το μυστικό για να πετύχει το πιάτο θα το μάθετε στο Θέατρο Σοφούλη.

Σκάσε και φίλα με | Θέατρο Αθήναιον 08/11/13

Σκηνοθεσία: Λαφτσίδου Μαρία Ερμηνέυουν: Κρίκος Δημήτρης, Παπαδοπούλου Νικολέτα, Σιδηροπούλου Ιωάννα Φιλική συμμετοχή: Ναλμπάντη Κατερίνα Επιμέλεια κίνησης: Γιαννιού Ελένη Επιμέλεια κειμένου: Ευστρατίου Χάρης Σκηνικό: Παλατζίδης Γιάννης, Παπαδόπουλος Χαρίτων Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδρέας Μαυρίδης Φωτογραφία: Παπαδοπούλου Σοφία Υπεύθυνη Παραγωγής: Κωσταντίνα Μπαλτσαβία

Εκείνη ΠΑΟΚ. Εκείνος Ολυμπιακός. Εκείνη γιατρός. Εκείνος σερβιτόρος. Εκείνη ταύρος. Εκείνος τοξότης. Εκείνη γυναίκα. Εκείνος άντρας. Εκείνη η Μέλανη. Εκείνος ο Θανάσης. Η νίκη θα κριθεί στα πέναλντι. Ο Θανάσης και η Μέλανη ζούν έναν έρωτα γεμάτο αντιθέσεις, θα καταφέρουν να βρουν τη χρυσή τομή και να φτάσουν στο επιθυμητό «για πάντα»;

Παι-ζούμε? | Θέατρο Σοφούλη 07/12/12

Σκηνοθεσία: Ράτζος Τάσος Κείμενο: Παπαδοπούλου Νικολετα Σκηνογραφία: Μαγδαληνή Σιγά Κινησιολογία: Καλογυρα Ειρήνη Β σκηνοθετη Σταματίου Τζίμη Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Τσαμης Γιώργος, Παπαδοπούλου Νικολετα, Παρδαλιδου Αγγελική/Σιδηροπουλου Ιωάννα

Δυο ηθοποιοί ο Νίκος και η Αλίκη συγκατοικούν από τα φοιτητικά τους χρόνια και αναβιώνουν διάσημες σκηνές θεατρικών και κινηματογραφικών έργων επάνω σε μια αυτοσχέδια σκηνή που έχουν τοποθετήσει στο κέντρο του σπιτιού τους. Οι αλήθειες τους εκφράζονται μόνο εκεί πάνω με αποτέλεσμα όταν ένα τρίτο πρόσωπο μπαίνει στην ζωή του ενός οι ισορροπίες χάνονται.